In de eerste helft van september reisde ik met 2 vriendinnen in een huurauto rond door het Spaanse Andalusië. Een prachtige streek in het zuiden van Spanje die vooral bekend staat om de witte dorpjes (pueblos blancos), de flamenco en het stierenvechten.

In deze blog het eerste deel van deze trip: van Málaga naar Sevilla.

Echter, om de neutraliteit van KaapstadMagazine.nl te waarborgen, deden we onlangs een oproep of mensen die ooit op vakantie in Kaapstad en Zuid-Afrika geweest waren zich bij ons wilden melden, en met ons hun favoriete plekken en reistips voor Kaapstad en Zuid-Afrika wilden delen. In de categorie ‘Nu hoor je het ook eens van een ander’ deze keer: Elga Zonneveld."

Lees hier mijn interview met KaapstadMagazine.nl! En lees vooral ook de rest van de site als je besluit die kant op te gaan. Er staan superveel leuke tips op om je vakantie naar Kaapstad onvergetelijk te maken.

Ik koos de Karotten-Kokos-Ingwer soep (wortel, kokos, gember) en hij smaakte uitstekend.  Naast de smaak was ook de presentatie meer dan wat je zou verwacht uit zo'n kleine kiosk.

Je kunt je soep ter plekke staand aan één van de barretjes opeten. Vooral leuk als je mensen wil kijken, maar om de hoek is er genoeg mogelijkheid om te zitten. Je kunt er ook voor kiezen om de soep mee te nemen.  Ideaal voor een lunch of pre-diner en zeker weer eens wat anders dan een Weiβwurst of halve kip!

Ik was gezwicht voor de Rocky Road in combinatie met Sizilianische Pistazie. Naast bolletjes ijs waarvoor je in de rij moet aansluiten, verkoopt Hokey Pokey haar ijs ook in handige meeneembekers van 500 ml. En als je niet weet hoe je het moet vervoeren: Hokey Pokey heeft haar eigen linnen tas ontworpen. 

Een paar voorbeelden van de eigenzinnige smaken die ze bij Hokey Pokey scheppen: Walnuss-brownie, Café Noir, Rabarber, Mohn-Marzipan, Banane Peanutbutter en Weiβe Schokolade Passionsfrucht.

De charmante kleine winkel kan de drukte haast niet aan en is op zoek naar een grotere locatie. Dat zegt toch wel iets over de kwaliteit en de smaak van het ijs! Ga er dus zeker even langs als je een wandeling maakt door Prenzlauerberg.

Eispatisserie Hokey Pokey
Stargarder Straβe 73
Prenzlauerberg, Berlijn

Openbaar vervoer
S-bahn: Schönhauser Allee, Prenzlauer Allee

 www.hokey-pokey.de

Geopend van maart tot oktober
7 dagen per week, van 13.00 – 19.00 uur
vanaf mei 2014 , van 12.00 - 22.00 uur

In deze post laat ik onze reisroute zien en daarbij de links naar de hostels, backpackers, campings, lodges, etc. waar we hebben overnacht. Stuk voor stuk allemaal prima accommodaties voor gemiddeld 250 tot 400 rand (16 tot 26 euro) per tweepersoonskamer per nacht. We hebben heel veel gebruik gemaakt van de Coast-to-Coast en Alternative Route. Lees gauw verder voor een uitgebreid overzicht van de route en accommodaties.

Eén dag Windhoek was meer dan genoeg dus vlogen we terug naar Johannesburg (ook wel Jozi genoemd) waar we onze laatste 2 nachten in Zuid-Afrika zouden doorbrengen. Voor ons gevoel was de terugreis al ingezet toen we afscheid namen van de groep in Swakopmund. Een kort verslagje dus omdat Jozi voor ons weinig te bieden had. Lees mee.

Donderdag 6 maart

Eén dag Windhoek was meer dan genoeg dus vlogen we vandaag terug naar Johannesburg (ook wel Jozi genoemd) waar we onze laatste 2 nachten in Zuid-Afrika zouden door brengen. Op aanraden van mensen die we onderweg ontmoet hebben zijn we naar Brown Sugar backpackers in Observatory gegaan. De zon scheen een beetje dus zijn we bij het zwembad gaan liggen. Verder is het ’s avonds niet echt de bedoeling om buiten de poort te gaan omdat het gewoon te gevaarlijk is op straat.

 Vrijdag 7 maart

Om 7 uur waren we alweer klaarwakker en zijn we gaan ontbijten. We hadden bedacht om naar de shoppingmall te gaan maar het werd toch de guided tour naar Soweto. Om  13 uur stond Chris klaar om ons rond te leiden door Johannesburg. Alle kentekens eindigen hier op GT, wat staat voor de provincie Gauteng, maar in Jozi (koosnaam voor Johannesburg) kun je het dus beter lezen als ghost town. De eerste stop was ‘de top of Africa’. Een lift bracht ons naar de 50e verdieping van het Carlton center. Allemaal aardig vervallen. Het uitzicht was ook niet heel bijzonder. Overigens is het ’s avonds helemaal stil in het centrum en zijn haast alle gebouwen leeg. Hotels bestaan niet meer en restaurants zijn er praktisch niet. Voor het WK heeft de overheid alle gebouweigenaren verzocht om hun panden te renoveren en als dat niet gebeurde nam de overheid de gebouwen in beslag. We zijn doorgereden naar het rijkere stuk van Soweto. Hier staan eigenlijk de gewone stenen huizen. Vervolgens werden we in het arme gedeelte ergens afgezet en kregen we een korte rondleiding van een local. Het stelde niet veel voor maar het was wel even goed om van dichtbij te zien. Na de rondleiding zijn we langs het huis van Mandela in Orlando gegaan en daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan het Hector Pieterson museum. We sloten de tour af me een korte stop bij het FNB stadion waar Nederland in 2010 de finale tegen Spanje verloor. Al met al een vermoeiende middag en de rest van de dag hebben we dan ook niet veel meer gedaan.

Zaterdag 8 maart

Solomon heeft ons in de ochtend naar de East Gate shoppingmall gebracht. Nog wat laatste inkopen en souvenirs en dan zit de reis er toch echt op. ’s Middags onze eigen lunch gemaakt met stokbrood, Fairview brie en dip van our favourite Pick ’n Pay! De zon scheen dus de middag hebben we in ons bikini bij het zwembad doorgebracht. Om 16.00 uur stond de taxi klaar om ons naar de luchthaven te brengen. De lucht was helemaal betrokken en het begon ook te regenen. Zo was het toch minder erg om Zuid-Afrika te verlaten. Op de luchthaven hebben we nog even gegeten en geshopt. Onze Lufthansa vlucht in de A380 vertrok op tijd en kwam ook op schema aan in Frankfurt. Hier was het nog even spannend met al onze flessen drank en de security check. We werden eruit gepikt en alles werd driedubbel nagekeken door de douane en Bundespolizei. Dit kostte ons bijna een half uur. In Amsterdam stond ons welkomstcomité klaar om ons met open armen te ontvangen. 

Na twee fantastische weken in Kaapstad stond er nu een overlandtour naar Namibië op het programma. Geen zacht bed meer maar back to basic in een tentje. Maar wel adembenemende uitzichten en oneindige sterrenhemels. Meer weten over onze kampeeravonturen met Nomad Adventures? Lees dan vooral verder!

Woensdag 26 februari

Om 8 uur moesten we ons melden bij de Nomad Office voor de start van onze overlandtour naar Namibie. We werden welkom geheten door onze guides Zenzo en Welsh en Brenda de overlandtruck. Met 19 anderen vertrokken we naar de eerste stop: Blouberg beach. Op dit strand heb je een prachtig uitzicht op de Tafelberg en konden we gedag zeggen tegen Kaapstad. De groepssamenstelling is aardig divers. Van 19 tot 63 jaar en van verschillende nationaliteiten. In de Bayside mall konden we nog wat laatste boodschappen inkopen om daarna de weg te vervolgen richting Citrusdal waar we de tent voor de eerste keer zouden gaan opzetten. Rond 15.00 uur kwamen we daar aan en werd de lunch klaargemaakt. Na de lunch kregen we de instructies hoe we de tent moeten opzetten en afbreken. Piece of cake voor ons. Bijna de hele groep had het optionele activiteitenpakket bijgeboekt en vandaag was dat een guided walk door de Cederberg Mountains. Jil en ik bleven gelukkig achter en konden een duik in het zwembad nemen. Rond half 9 kwam de groep terug van een oninteressante tour en stond het diner al klaar. Na de briefings en de nodige voorstelrondes zijn we onze tent in gedoken want de volgende dag stond een lange rit op het programma naar de grens van Namibië.

Donderdag 27 februari

Na een redelijke nacht (het koelde nog best wel af en wij hadden alleen maar een lakentje om onder te liggen) ging de wekker om 5.30 uur en de haan kraaide er op dat moment ook al vrolijk op los. Tent inpakken, ontbijten en Brenda weer in want het zou een lange rit worden vandaag. Onderweg zijn we een aantal keren gestopt en uiteindelijk kwamen we zo tegen zonsondergang aan bij Orange River. Tent opzetten, vuurtje maken en even een douche nemen. Een buitendouche uitkijkend op de Orange River, de natuurlijke grens met Namibië. Het begon wel een beetje te regenen overigens maar dat waren niet meer dan een paar druppels. We hebben in de bar nog even een Savanna gedronken met een aantal mensen van de groep en zijn daarna weer eens redelijk op tijd gaan slapen. We werden echter ’s nachts wel wakker van ‘iets’ wat tegen onze tent aan lag. Het bleek de hond van de camping te zijn. Voordat we daar achter waren hadden we onze doodsangsten al uitgeslagen…

Vrijdag 28 februari

Omdat niemand van de groep de behoefte had om te gaan kanoën over de Orange river zijn we na het ontbijt al vertrokken met Brenda. De Fish River Canyon was de bestemming deze dag en dat betekende niet zo heel lang in de overlandtruck, gelukkig. We kwamen redelijk op tijd in Hobas restcamp aan maar er was uiteraard weinig te doen. Het zwembad zag er een beetje vies uit dus zijn we Savanna gaan drinken bij de kiosk.  Rond een uurtje of 5 zijn we door ‘papa’ Zenzo naar de Fish River Canyon gebracht voor een prachtige zonsondergang. Na een korte hike van een uurtje langs de rand van de canyon kwamen we bij het main viewpoint. Vanaf hier konden we van de zonsondergang genieten. Het is niet toegestaan om af te dalen in de canyon omdat het vanwege de hitte veel te gevaarlijk is. De temperatuur kan in de canyon oplopen tot 50 graden. Na zonsondergang zijn we teruggereden naar de campsite waar ‘mama’ Welsh (de andere tourguide) een lekker diner had gemaakt: spareribs met salade. Het is zo mooi om de sterrenhemel hier te zien als het donker is! Tienduizenden sterren. De campings zijn heel erg basic en de elektriciteit ging er zelfs na 22.00 uur af tot 5.00 uur in de ochtend, maar het is altijd, buiten het zwembad op deze camping om, superschoon.

Zaterdag 1 maart

Om 6.45 uur vertrok Brenda weer voor een lange rit van 10 uur. Vandaag richting Sesriem. Alles ging redelijk volgens plan en rond 10 uur hadden we een stop in Bethanien. Een klein plaatsje waar we wat laatste inkopen konden doen. De supermarkt had alleen de hoognodige dingen dus Jil en ik waren snel uitgekeken. Onderweg zijn we gestopt voor de lunch. De zon brandde alweer aardig aan de hemel. Om half 5 in de middag kwamen we bij de campsite aan. Tent opzetten, een duik in het schone zwembad genomen en rond zessen moesten we alweer op pad. Een korte rit naar de Sesriem canyon. Een mooie zandstenen canyon van 1 kilometer lengte, uitgeslepen door het water uit de Tsauchab Rivier. De canyon is 30 tot 40 meter diep en hier mocht je wel naar beneden afdalen. De naam Sesriem is gegeven door Afrikaner Boeren die hier met hun ossen kwamen om water te putten. Als er water in de canyon stond, gebruikten ze daarvoor emmers waarvoor een lang touw nodig was. Als alternatief voor touw werden meestal riemen van het ossentuig gebruikt waarvan er zes nodig waren om de emmer in de canyon te krijgen. Wederom konden we genieten van een mooie zonsondergang. Terug op de camping stond het diner alweer voor ons klaar. Na het eten hebben Jil en ik van Welsh een uitleg over de sterrenhemel gehad. De Melkweg is zo duidelijk te zien samen met nog ontelbaar veel meer sterren. Daarna nog een laatste drankje in de bar gehaald en mama nog maar even geholpen met aardappels schillen voor 21 personen.  

Zondag 2 maart

Een early wake up, namelijk 5 uur ’s ochtends. Zonder ontbijt meteen de truck in richting Dune 45. Een van de hoogste zandduinen (170 meter) in de desert van Namibië. We waren de allereerste van de dag en begonnen in lichte schemering aan de flinke klim over de rand van het duin. Het was echt een stuk zwaarder en qua afstand langer dan gedacht. Boven hebben we gewacht tot de zonsopkomst. De stilte is bijzonder en ook de kleuren van de duinen in de zon maken het tot een ervaring om nooit te vergeten. Na zonsopgang zijn we weer naar beneden gewandeld en dan zie je pas echt goed hoe hoog het is. Eenmaal beneden stond het ontbijt klaar en aten we dus midden in de woestijn ons ontbijtje. Vervolgens zijn we naar de Sossusvlei gereden en van daaruit een transfer met een 4x4 naar Deadvlei. Vanaf daar moesten we nog een kilometer lopen en als je dan over de laatste zandberg komt zie je een heel apart natuurverschijnsel. Het lijkt wel of het beton is met her en der dode bomen en grote zandduinen eromheen. Na al dit moois zijn we teruggegaan naar de campsite waar we ons even konden opfrissen want inmiddels zat het zand en stof overal.

Na de lunch vertrokken we richting Solitaire en dat was een kleine 3 uur rijden. De campsite daar was er eentje zonder elektriciteit maar wel met een fantastisch uitzicht over de desert. Om half 6 zijn we met een ‘Boesman’ de desert in gereden met een 4x4. Hij vertelde heel gepassioneerd over het leven, de flora en de fauna in de desert. Iedereen was aardig onder de indruk van zijn verhaal. Op een mini Tafelberg hebben we oneindig ver kunnen kijken en alweer een de zonsondergang gezien. Het diner was alweer klaar en daarna zijn we na een paar grappige spellen naar ons tent gegaan. Wij waren overigens totaal niet goed voorbereid op deze kampeertrip. Zonder kussen en slaapzak zijn we aan deze trip begonnen omdat we dachten dat het niet zo koud zou zijn ’s nachts maar het koelt wel degelijk aardig af waardoor we eigenlijk iedere keer midden in de nacht wakker worden omdat we het koud hebben. Maar zoals Boesman ons tijdens de tour had verteld zijn dekens alleen maar een obstakel in de desert en zul je hier nooit sterven van de kou. Dat was toch wel een hele geruststelling.

Maandag 3 maart

Deze morgen was het om 6.45 tijd voor het ontbijt en 7.30 uur zette Brenda koers richting de kust  van Namibië. We reden kilometerslang langs het Namib-Naukluft park en zagen daar heel veel zebra’s, gemsbokken en springbokkies. Onderweg stopten we bij Tropic of Capricorn: de hoogste breedtegraad op het Zuidelijk halfrond. Niks bijzonders te zien behalve het bord dat met koeienletters ‘TROPIC OF CAPRICORN’ toont. Het landschap veranderde van desert naar een soort heuvelachtig groen maanlandschap. Onderweg hebben we ook nog one of the ugly Five gesignaleerd: de spotted hyena! En lelijk is dat beest zeker… Voor de lunch kwamen we aan in Walvisbaai, waar vaak flamingo’s te zien zijn. We hadden geluk want er zaten in inderdaad heel veel flamingo’s.  Met het uitzicht op de baai met flamingo’s konden we van onze lunch genieten.

Vanaf Walvisbaai was het nog maar een uurtje naar Swakopmund. Dit keer geen nacht in de tent maar een eigen kamer en badkamer en een zacht bed én een dekbed in Amanpuri Travellers lodge. Wij kregen kamer 16 toegewezen. Ook eindelijk weer wi-fi dus we zijn eerst even in de lounge gaan zitten om weer even contact met de buitenwereld te maken. Daarna zijn we een rondje gaan wandelen en hebben we weer een keer koffie gedronken met cheesecake en een pecannoten taartje. Zo lekker! Op de craftsmarkt kochten we wat leren armbandjes als souvenir en terug in de lodge stond er een dame met een mobiele mani- en pedicure en heb ik mijn voeten en nagels laten doen. We hadden met Roy en Jolijn afgesproken om samen te gaan eten en rond 20.00 uur zijn we naar Napolitana gegaan. Lekker pizza gegeten met een flesje wijn erbij. Daarna nog een fles. En daarna nog een paar Savanna en de avond afgesloten in dé bar van Swakop: Gruniz. Tegen sluitingstijd werden we eruit gezet en het was weer een geslaagde avond. Maandag is de nieuwe vrijdag…

Dinsdag 4 maart

Om half 10 werden we opgepikt om te gaan sandboarden en gelukkig was het bewolkt. Na een korte rit stonden we opeens middenin de woestijn en kon het feest beginnen. Schoenen aan, board mee en de duin beklimmen. We kregen een goede uitleg over hoe het werkte en daarna moesten we er toch echt aangeloven. Het was supergaaf om te doen en voor onervaren wintersporters als wij deden we het lang niet slecht. Na 2 afdalingen was het tijd voor het lie-down boarden. Met 69 km/h de berg af razen op een houten plaat. Het enige nadeel aan sandboarden is dat je steeds weer opnieuw omhoog moet lopen. Helemaal gesloopt en leeg kwamen we beneden waar een lekkere lunch voor ons klaarstond. Moe maar voldaan zijn we bij Amanpuri afgezet en hebben we onze spullen bijelkaar gezocht omdat onze trip met Nomad erop zat. We bleven echter nog wel een nachtje langer in Swakopmund maar dan wel in een ander hostel: Skeleton Beach backpackers. Hoog tijd voor een powernap die middag. We zijn wezen eten bij Kucki’s pub en toen was het toch echt tijd om afscheid te nemen van de groep.

Woensdag 5 maart

Rond 11.00 uur in de ochtend namen we de Intercape richting Windhoek. Aan boord werd eerst nog gebeden voor een veilige trip. Er kon dus weinig meer mis gaan.  De airco in de bus stond op -10 en toen we buiten stapten was het minstens 30 graden. In Windhoek aangekomen bij het Intercape busstation moesten we een taxi nemen naar het 3 km verderop gelegen hostel. Eenmaal in de taxi bleek dat we bij een analfabeet waren ingestapt die ook nog eens geen Engels sprak en ons ook nog wilde oplichten door een veel te hoge prijs te vragen. Welkom in Windhoek. Het hostel was erg rustig en  we hebben even heerlijk gechilld en zijn ’s avonds wat gaan eten bij Joe’s Beerhouse. 

Ja ja, eindelijk Kaapstad! Het punt op de reis waar we al tijden naar uit hadden gekeken. We begonnen meteen goed met het allereerste Ultra Music Festival op Afrikaanse bodem. Is twee weken Kaapstad niet veel te lang op een trip van 6 weken? Nee! ;-) Lees hier ons wel en wee.

Vrijdag 14 februari

Vandaag stond in het teken van Ultra Music Festival. Voor het eerst in de geschiedenis op Afrikaanse bodem en het kwik steeg die dag tot aan de 40 graden. Om 1 pm zouden de deuren opengaan maar dat werd uiteindelijk 3 pm. We hebben de hele dag middag lekker gedanst bij oa. Martin Garrix, Blasterjaxx, Krewella, Goldfish, Nicky Romero, Afrojack en Tiesto. Vlak voor het einde besloten we te gaan. Hoewel onze taxi pas na afloop zou komen. Bij de uitgang zijn we gaan liften en binnen no-time stopte er iemand die ons keurig op Long Street heeft afgezet. Nog een drankje gedaan in de Dubliners en toen was het toch echt tijd om te gaan slapen. 

Zaterdag 15 februari

Het feit dat we 2 weken in Kaapstad hebben maakt ons meteen al aardig lui. We begonnen met een onbijt bij Rcaffe in Longstreet. De rest van de dag hebben we een beetje rondgehangen. Het was ook veel te warm om wat te doen. Omdat het volle maan zou zijn in de avond zijn we de sunset gaan kijken vanaf Lion’s Head. We hadden van tevoren salade en wijn gehaald bij de Kwikspar en op onze slippers, ofwel 'plakkies', dachten we wel even die berg op te gaan hiken. Het eerste stuk was prima te doen maar daarna werd het ons toch iets te ‘technisch’. Halverwege zijn we dus gestopt en zijn we op ons kleed gaan zitten en hebben de prachtige zonsondergang gezien. De eerste keer dat we hem in de zee zagen zakken hier in Zuid-Afrika. De wijnfles ging weer mee terug naar beneden want daar zat een kurk op en daar hadden we geen rekening mee gehouden. Blond!

Zondag 16 februari

Het was een tropisch warme dag in Kaapstad en wij hadden Robben Island op de planning. Om 11 uur vertrok onze boot naar Robben Island. De boten die heen en weer varen zijn nog van de tijd dat daar ook gevangen heen en terug werden gebracht.  We hebben een indrukwekkende rondleiding gehad van een ex-prisoner. Terug bij Waterfront onze verlate lunch gedaan en een beetje rondgewandeld in het winkelcentrum mét airco. Het was voor de locals ook ongewoon warm. Het diner hebben we bij de Pic ’n Pay (onze favo supermarkt) gehaald: vers olijfbrood met hummus, tzatziki en Fairview (van de wine en cheese tasting in Stellenbosch) brie. De wijnafdeling was jammer genoeg gesloten. Op zondag wordt er in de Western Cape bij wet geen alcolhol verkocht in supermarkten en tankstations. 

Maandag 17 februari 2014

Vandaag bedachten we dat het wel aardig weer zou zijn voor de Tafelberg. We hebben de bus gepakt naar Kloof Nek vanaf daar omhoog gelopen via een shortcut naar de kabelbaan. Op de Tafelberg hadden we fantastisch uitzicht. Er was een mogelijkheid om te abseilen vanaf de berg maar vanaf 1000 meter hoogte leek ons dat niet echt een fijn idee. Eenmaal beneden hebben we onszelf getrakteerd op een cocktail bij Café Mojito en daarna bij Beerhouse op het balkon bier geproefd. Daarna ging het feest nog door in het hostel en werden we rond middernacht naar het balkon gestuurd.  

Dinsdag 18 februari

Na een kort nachtje hebben we lekker bij Lola’s ontbeten met scrambled eggs en een healty shake met sojamelk. Deze dag wilden we er een stranddag van maken maar het waaide eigenlijk wel een beetje te hard. Uiteindelijk zijn we met Olaf een rondje Cape Peninsula gaan rijden. Via de botanische tuinen langs Muizenberg naar Kalk Bay. Daar hebben we wat geluncht. Kalk Bay is een beetje een hippieplaats en deed me denken aan Ibiza met allerlei vintage winkeltjes. Daarna zijn we doorgereden naar Simons Town en hebben we Boulders Beach bezocht, bekend om de pinguins. Samen met een bus Aziatische toeristen werden we overigens ook nog eens gezandstraald. 

Volgende stop was Castle Rock, een verlaten strandje nog aan de Indische Oceaan. Alleen bereikbaar via een 20 minuten durende hike naar beneden. De wind waaide nog steeds maar we waren er echt aan toe om even te gaan liggen dus besloten we het er toch op te wagen. Eenmaal beneden waren er heel veel zandvlooien en de golven waren aardig hoog en (zoals we wisten) het water heel koud. Na een klein half uurtje toch maar weer opgestapt. Langs afslag Cape Point, Scarborough en Kommetjie hebben we Noordhoek bij Monkey Valley resort gezeten. Supermooi uitzicht op het brede strand met hoge golven. 

Na deze stop zijn we via Chapmans Peak Drive naar Hout Bay gereden. Chapmans Peak is een 9 kilometer lange tolweg die sinds enige tijd weer open is omdat al het rotsgevaar geweken is. Een weg vol fantastische uitzichten op bergen en zee. Niet voor niets worden hier heel autoreclames opgenomen. We hebben de sundowner meegepakt op Llandudno beach, vooral populair bij de locals. Het was een relaxte dag en we hebben veel gezien. Het leuke is dat we met iemand die hier vandaan komt de route hebben gereden, zo kom je toch weer op plekken waar je anders niet zou zijn geweest. 

Woensdag 19 februari

Jil voelde zich niet lekker vandaag en het weer was ook niet echt om over naar huis te schrijven. Toch zijn we wel even op pad gegaan. Een wandeling door Company’s Garden en een bezoek aan het District Six museum. District Six is een wijk in Kaapstad die in de Apartheid geheel werd gereserveerd voor blanken. De zwarten en gekleurden werden uit de stad gejaagd naar de townships. De geschiedenis heeft aardig wat overeenkomsten met wat wij hier hebben gehad met joden. Daarna nog even koffie gedronken en de rest van de middag in het hostel wezen chillen.  

Donderdag 20 februari.

Vandaag zouden we er maar weer een keer een actieve dag van maken. We zijn naar de Nomad office gegaan om onze trip naar Namibie te boeken. Na veel twijfelen hebben we het toch maar gedaan. Zelf rijden of niet, georganiseerd of niet, of zelfs helemaal niet en bijvoorbeeld naar Zanzibar of Madagascar. Toch maar bij ons eerste plan gebleven en gewoon geboekt. Wel een paar dagen later dan we hadden bedacht maar dat wilden we juist omdat we dan wat langer hadden in Kaapstad. Van tevoren dachten we ook om meerdere hostels in Kaapstad aan te doen maar Longstreet Backpackers beviel ons zo goed dat we daar zijn gebleven.  

Na het boeken van de trip zijn we naar Bo-kaap gelopen. Een wijk in Kaapstad met allemaal gekleurde huizen. Stelde niet heel veel voor dus waren we met een kwartier weer in Long Street. Even geluncht bij Sequoia: een gezellige lunchtent gerund door twee Nederlanders. Een broodje kaas en pompoensoep. Overigens staat pompoen hier echt overal op de kaart en volop te verkrijgen in de supermarkten. Bij ons is het echter vooral iets voor in de winter. In de middag zijn we naar Camps Bay gegaan met de Citibus. Als snel kwamen er wolken dus zijn we maar op ‘the strip’ gaan zitten en hebben we witte sangria met sushi besteld. ’s Avonds zijn we nog even op stap geweest in Long Street.

Vrijdag 21 februari

Omdat we een beetje moesten uitbrakken van de nacht ervoor zijn we weer naar het strand van Camps Bay gegaan. Tegen 15 uur begint het vaak harder te waaien dus hielden we het voor gezien. Bij Mezepoli zijn we wat gaan drinken en met een pitabroodje falafel als lunch. Daarna dachten we nog even lekker te gaan liggen op het gras maar de wind was toch net iets te hard. De bus liet jammergenoeg heel lang op zich wachten maar we mochten gelukkig nog mee in de overvolle bus. ’s Avonds zijn we nog naar The Dubliner gegaan maar het viel ons een beetje tegen dus hebben we nog even wat drankjes gedaan in de bar van ’t hostel.   

Zaterdag 22 februari

Vandaag zijn we naar de Old Biscuit mill gegaan. Een superleuke markt/shops een beetje als Sunday Market in Amsterdam. Het is een klein beetje buiten Kaapstad in Woodstock. Vanaf de bushalte moesten we een beetje via een dodgy route erheen lopen. In de middag naar Sea Point maar daar waren we snel uitgekeken dus meteen de bus weer terug genomen naar Waterfront en zijn we wezen lunchen bij Vovo cafe en bakery (ja, Illie). ’s Avonds hebben we weinig gedaan en zijn (op zaterdagavond!) vroeg ons bed in gegaan, raar maar waar ;).

Zondag 23 februari

We werden rond 7 uur wakker, eigenlijk elke dag wel omdat dan de schoonmakers van het hostel beginnen met het opruimen van alle lege flessen. Na een snel ontbijt zijn we naar de hop-on hop-off bus stop gelopen om de blauwe ‘Blue Mini Peninsula’ route te doen. Eigenlijk weiger ik meestal om in zo’n bus te stappen maar deze route bracht ons naar een aantal plaatsen waar we toch nog heen wilden, en waarom dan niet met deze bus. De eerste stop was voor ons de Kirstenbosch Botanical garden. Een prachtige tuin aan de andere kant van de Tafelberg gelegen in de wijk Newlands. Omdat aan deze kant van de berg veel meer regen valt is het hier ook erg groen. Eerst tijd voor een latte met homemade granolakoek om even op te starten. Vervolgens een klein rondje door de tuin gelopen. Zondag is familyday in Zuid-Afrika dus waren er een heleboel gezinnen met picknickmanden in de tuin. Ideaal om zo je zondagmiddag door te brengen. 

Onze tweede stop was de wijntour in Constantia: Groot Constantia, Eagle’s Nest (5 wijnen geproefd) en daarna Constantia Glen. Bij de laatste wijnfarm bestelden we een fles Sauvignon Blanc en een cheeseplatter. In combinatie met een adembenemend uitzicht over de wijnlanden concludeerden we nog maar eens hoe gelukkig we hiervan werden. 

Onze laatste stop was in het Imizamu Yetu township. We kregen een rondleiding van Kenny, hij woont ook in het township. Er stonden in ieder geval al aardig wat stenen huizen en het viel over het algemeen nog mee in vergelijking wat ik eerder heb gezien in andere townships in Zuid-Afrika.  Het leven speelt zich vooral op straat en buiten af. Deuren staan altijd open en mensen zitten een beetje met elkaar te kletsen. Het was ook zondag en daarom extra druk met mensen. We zijn oa. naar een taverne geweest, waar het overigens helemaal vol zat met alleen maar mannen. Jil en ik voelden ons echt ubertoeristisch en ook wel een beetje ongemakkelijk op dat moment. Na de rondleiding zijn we weer op de bus gestapt en ‘off gehopt’ bij Hout Bay. Eerder deze week hadden we uitzicht op de baai van Hout Bay vanaf Chapmans Peak. Ondertussen was het al einde van de middag en zijn we daarna in 1x doorgegaan naar het hostel. 

Maandag 24 februari

Onze laaste 2 dagen Kaapstad zijn ingegaan en we wilden toch nog wel even op het strand liggen. De bus voor ons hostel rijdt naar Camps Bay dus werd het wederom het strand van Camps Bay. Eerst cappuccino met taart voor Co zijn verjaardag! We hebben de hele middag lekker op het gras gelegen en zijn aan het einde van de middag wat gaan drinken bij Mezepoli. Niels trakteerde ons op een fles Sauvignon Blanc en we namen er uiteraard ook nog van alles te eten bij: oesters, inktvis, auberginedip, pitabrood en spinazie/bladerdeeg springrolls. Even een middagje decadent doen in Camps Bay. We zaten erg gezellig en wij trakteerden de tweede fles wijn. En na de wijn werden het Savanna’s en ook tijd om op te stappen.

 Dinsdag 25 februari

Vandaag maar weer een beachday: Clifton beach 4 dit keer.  Eerst even ontbijten bij Lola’s met een gezonde mixed berrie smoothie en omelet. Het duurde alleen een eeuwigheid voordat het werd geserveerd. Daarna even naar het internetcafe om eea te regelen, waaronder de vlucht van Windhoek naar Johannesburg. Inmiddels was het rond 12 uur en gingen we richting Clifton 4. Mooi wit zand en redelijk windstil. Maar zoals we wisten begint het tegen drieën te waaien dus het was kort maar krachtig op Clifton beach. Terug omhoog gelopen en naar het grasveldje van Camps Bay waar we de dag ervoor ook hadden gelegen. Tegen de avond zijn we teruggegaan en was het tijd om onze tas in te pakken. Na wat laatste drankjes en een diner van de Monk’s en afscheid nemen van iedereen zijn we op tijd naar ons bed gegaan. 

Een route met vele (letterlijke) hoogtepunten. De Gardenroute van Zuid-Afrika met als eindpunt voor ons het overheerlijke Stellenbosch. Wil je meer weten over de Tuinenroute langs de zuidkust van Zuid-Afrika? In dit verslag lees je onze ervaringen.

Donderdag 6 februari

Vandaag was de grote dag! SKYDIVEN!! We begonnen met een goed ontbijtje op het dakterras van het hostel met uitzicht op de baai van Plett. Voor we naar de airport reden hebben we cappuccino met cheesecake en lemon meringue cake gegeten bij de Oak Tree. Een heel schattige theetuin met een winkel met allerlei leuke spullen. Daarna was het tijd om naar de airport te gaan. Ongeveer een kleine 15 minuten rijden vanaf ons hostel. We kwamen op een verlaten luchthaven aan, schreven ons in, gingen nog even plassen en volgenden de bordjes van SKYDIVE Plettenberg Bay. De lucht trok een beetje dicht en we gingen uiteindelijk een stuk later de lucht in. We werden in een tuig gehesen en hup het vliegtuig in. Mike was mijn tandempartner, die van Jil was Jeff. Voor we sprongen hadden we een 20 minuten durende vlucht naar 10.000 ft. In het vliegtuig kregen we de laatste instructies en ik zou als eerste springen. Vervolgens ging de deur open, voeten op de plaat en jump. Het was echt GEWELDIG.

Vrijdag 7 februari

Vandaag tijd om verder te gaan. Knysna was de volgende stop en slechts een half uurtje van Plettenberg Bay. We reden in eerste instantie verkeerd en reden regelrecht een township in. Het leek ons wel verstandig om om te keren. Vlak voor we Knysna in reden zag je de grote townships op de heuvels gebouwd en  2 kilometer verder heb je Thesen Island en Leisure Isle waar luxe villa’s staan. Aparte gewaarwording. Knysna ligt aan een lagoon waardoor het water heerlijk is om in te zwemmen. Ons hostel lag aan de main road in het centrum van Knysna: Island Vibe hostel. We konden nog niet inchecken omdat we te vroeg waren dus hebben we koffie gedronken met Flapjack Stacks met appel en cinnamon. Jil vond het nodig om nog even d’r haar te laten knippen, dus dat werd ook meteen geregeld. Rond het einde van de middag reden we naar Leisure Isle en hebben we nog even in de lagoon gezwommen en in de zon gelegen. ’s Avonds gingen we voor het eerst braaien. Na de braai zijn we op stap geweest met een aantal mensen vanuit het hostel. Om 2 uur sloten de deuren dus we lagen er aardig op tijd in.

Zaterdag 8 februari

Vandaag een bewolkte dag en hebben we onszelf even in de watten gelegd met koffie en taart bij het welbekende Ile de Pain. Daarna zijn we naar de Southern Comfort Horse Ranch in Fisanthoek gegaan om te paardrijden. We gingen door bos, heuvel op en heuvel af. Na de buitenrit hebben we bij de Spar boodschappen gehaald voor de braai: zalm, groente, gepofte aardappel en maiskolven.

Zondag 9 februari

Tijd om te vertrekken. Een redelijk korte rit naar Wilderness. Een gravelroad omhoog naar het hostel met een prachtig uitzicht over de Indische Oceaan: Beach Hostel. En een super zonnige dag ook dus het werd tijd voor ons om eindelijk weer eens op het strand te liggen. We hadden een ruime kamer met zeezicht en besloten even een powernap te doen. Vervolgens zijn we naar ‘downtown’ Wilderness gegaan voor een zondagmiddaglunch. Uiteraard - lui als we zijn - deden we dat met de auto. In alle café's ’as het erg druk want op zondagmiddag is echt familytime in Zuid-Afrika. Daarna zijn we bij Pomodoro aan een heerlijke rose gegaan met een stuk chocolate cheesecake. In de avond dachten we pizza te gaan eten bij het hostel maar dat was alleen op vrijdagavond. Dus werd het brood en chips als avondeten en daarbij net iets teveel wijntjes en om half 10 zijn we gaan slapen. We hadden eigenlijk het idee dat het al half 2 was.

Maandag 10 februari

Op advies van twee locals we vanuit Wilderness naar Oudtshoorn gegaan en daarna weer terug. Het plan was eerst om halverwege op weg naar Cape Town een stop te doen in Swellendam maar volgens hen was daar weinig te beleven. Een nachtje extra in Wilderness dus. Om 8 uur in de ochtend reden we via Outeniqua pass het binnenland in richting Oudtshoorn, de struisvogelcity van Africa. Na de bergpas verschijn er een heel ander landschap, een soort semi desert. We kwamen aan bij de Cango Ostrich farm en kregen een rondleiding en eindigde met een kort ritje op een op hol geslagen struisvogel. Erg succesvol. De Cango Caves lagen iets verder op de route en hoewel we er niet echt warm van werden om een grot te bezoeken deden we het toch maar. Een rondleiding van een uurtje (zonder de adventure tour door de kieren en gaten) en daarna zijn we weer richting Wilderness gegaan. We besloten maar weer een keer zelf te gaan koken maar deze keer was het niet echt een succes.  

Dinsdag 11 februari

Vroeg uit de veren want vandaag moesten we een lang stuk in de auto naar Stellenbosch, of kortgezegd Stellies. Via Route 62, Ronnies sexshop, Montagu, Ashton, Robertson, Worcester kwamen we rond half 5 in Stellenbosch aan. Druk met verkeer en het hostel konden we ook niet in 1x vinden. Stumble Inn backpackers in Marketstreet was onze slaapplaats voor de komende 2 nachten. We hebben wijn gedronken in Brampton winestudio met een kaasplankje met olijven, druiven en vijgen. Als dessert hebben we bij Wakaberry onze eigen frozen yoghurt getapt.

Woensdag 12 februari

Vandaag was dé dag van de wijntour. Eerst een lekker ontbijt bij Melissa’s Food Shop. Met Easy Rider winetours vertrokken we met Gabriel onze guide om half 11 richting Simonsberg: Tokara was de eerste wine estate waar we 6 wijnen kregen. Daarna door naar Boschendal. Door de wijnproeverij hebben we geleerd dat de witte wijnen die gerijpt zijn in vaten ons toch minder aanspraken. Van Boschendal gingen we naar Franschhoek voor een lichte lunch en daarna naar Dieu Donnée om ook nog champagne te proeven. We sloten de tour af bij Fairview in Paarl, bekend om zijn geitenkaas. We hebben meerdere rondjes door langs de kaasbar gedaan. In totaal hadden we 21 wijnen geproefd. Om 4 uur waren we terug in het hostel en om 6 uur begonnen de Street Soirees. Je koopt een glas voor 50 Rand en die kan je vervolgens bij alle kraampjes laten vullen en zo dus een heleboel wijnen proeven. De avond eindigden we in Bohemia, hét studentencafé van Stellenbosch.

Donderdag 13 februari

Ontbijtje bij Vida: croissant met kaas en tomaat en een verse jus. Een uurtje richting Kaapstad rijden en onze ‘Sparky’ inleveren. Rond 10 uur kwamen we aan in Kaapstad en de Tafelberg was in wolken gehuld terwijl de rest van de stad superwarm was. Omdat we te vroeg in het hostel waren hebben we eerst bij Lola’s koffie gedronken en lemon meringue taart gegeten. Een rondje door het centrum gewandeld, onder andere langs de Earth Fair Market. In de avond wilden we naar de openluchtbioscoop maar dat was geannuleerd vanwege de harde wind. Bij The Mexican hebben we aan de margaritha’s gezeten in combinatie met quesadilla’s. Het was - zoals we vaak merken in Zuid-Afrika- veel te veel dus kregen we de restjes in een doggy bag mee naar huis.

Vanuit Swaziland zijn we doorgereden naar Hluhluhwe (lees: sloe-sloe-wie) en kwamen we eindelijk in wat meer zonneschijn terecht. Na een paar dagen aan het zwembad in Ballito vlogen we vanuit van Durban naar Port Elizabeth en maakten een begin aan de Garden route. Benieuwd hoe wij bijna ons vliegtuig misten? Lees vooral verder!

Donderdag 30 januari

De avond brachten we door op de veranda bij de eigenaar van de lodge. Een Nederlandse man, genaamd Pim, die 7 jaar geleden is geëmigreerd met zijn Zuid-Afrikaanse vrouw. Hij had aardig wat tips voor ons en de volgende dag gingen we naar St. Lucia, via iSimangaliso NP. We namen afslag Charters Creek en bij de gate vulden we de gegevens in en mochten we door. We kwamen zelfs nog wat beesten tegen: zebra’s en nijlpaarden. In St. Lucia zijn we bij de Ski Boat Club gestopt voor een drankje (ook weer een tip van Pim). Vanaf daar hadden we een prachtig uitzicht op Lake St. Lucia. In het centrum van St. Lucia gingen we lunchen bij Reef & Dune. De eerste bobotie van de trip en hij smaakte fantastisch. Inmiddels was het weer eens gaan regenen. We hadden nog aardig wat kilometers te gaan naar Ballito. Einde middag kwamen we aan bij Monkey Bay Backpackers. Er was alleen nog maar een tent over, maar wel eentje met uitzicht op de Indische oceaan én een buitendouche. Het weer was nog steeds troosteloos maar de temperatuur was prima.  ’s Avonds gingen we eten bij Mozambik. Echt een aanrader! Hake met rijst en saus en vooraf garnalen in feta/cheddar/herbs. Goddelijk!
  
Vrijdag 31 januari

We werden redelijk vroeg in de ochtend gewekt door de apen die over onze tent heen liepen. Omdat het weer nog steeds aardig bewolkt was zijn we naar de Gateway shoppingmall in Umhlanga gegaan. Een groot Amerikaans uitziende shopping mall waar we ons de hele ochtend hebben vermaakt. Lekker ontbeten en spicy Chai Latte’s gedronken.  ’s  Middags zijn we bij het zwembad gaan liggen van La Montagne hotel en hadden we een pedicurebehandeling genomen. Onze voeten konden wel even een verwenbehandeling gebruiken! Daarna hebben we zelf couscous salade gemaakt in de keuken van het hostel.

 Zaterdag 1 februari

De zon scheen! En dus besloten we een dagje zwembad te doen. De hele dag lekker bij het zwembad gezeten tussen de (voornamelijk) blanke vakantievierende Zuid-Afrikanen. De zee is in Ballito aardig ruig en koud dus we zijn niet eens naar het strand geweest. Omdat we eerder al erg lekker gegeten hadden bij Mozambik besloten we op onze laatste avond in Ballito daar nog eens te gaan eten. We werden direct herkend door de waiters. We hebben hier overigens slakken gegeten. Op zich niets mis mee maar niet echt voor herhaling vatbaar als je het mij vraagt. Na het eten gingen we vroeg ons bed in want de wekker ging om 5 uur de volgende dag voor onze vlucht naar Port Elizabeth.

 Zondag 2 februari

Een prachtige zonsopkomst was een mooie beloning voor het vroege opstaan. We vertrokken te laat bij het hostel vandaan, uitgezwaaid door Lucky en de security guard. De Zuid-Afrikaanse mindset zit er dus al aardig in: alles op zijn tijd. Onderweg hadden we lichtelijke stress omdat we de auto ook nog moesten inleveren. Om 6.55 moesten we vliegen en om 6 uur kwamen we aan op de luchthaven. Gelukkig liep alles aardig voorspoedig en waren we net op tijd bij de gate. Na een vlucht van 1,5 uur landden we op Port Elizabeth airport. Een beetje hetzelfde qua grootte als Eindhoven. We stonden vrij snel buiten en haalden onze huurauto op. Dit keer een grijze Chevrolet Spark. Vanuit Port Elizabeth reden we naar Jeffreys Bay aan de Sunshine coast. En of de zon hier scheen. Vroeg in de middag kwamen we aan in Ubuntu Backpackers, gerund door surfers. Overigens is heel Jeffreys Bay een groot surfwalhalla. We konden er dus niet omheen en gingen direct die middag surfles nemen bij de Wavecrest surfschool. Twee uur lang met een wetsuit aan (het water is nog best koud namelijk) en onze eigen surfleraar Ryno omdat er verder geen 'cursisten' waren. Het water was binnen een dag 5 graden kouder geworden, nu 19 graden. Zoals ze hier zeggen: Cape Town temperature (het water in Cape Town is ijskoud voornamelijk aan de kant van de Atlantische Oceaan). Halverwege de les lukte het ons al om te staan! We hadden de smaak al aardig te pakken. Terug in het hostel lekker in de schommelstoel gezeten met een glaasje Zuid-Afrikaanse wijn in de hand. Beter kon het niet. 

Maandag 3 februari

Na het ontbijt hebben we een hele goede cappuccino gedronken bij InFood Coffee Society in J’bay. In de middag hadden we surfles 2, wederom privéles, samen met nog een instructeur die onze surfskills graag wilde vastleggen met zijn GoPro camera. De zee was iets ruiger dan de dag ervoor dus het werd een uitdaging. Na 2 uur waren we aardig kapot en kwam er een lichtelijke spierpijn opzetten. Na een douche en een eigengemaakte rijstmaaltijd gingen we 30 seconds spelen met een Italiaanse kitesurfleraar. Hij was alleen zo stoned als maar kon en wist niet eens wat/waar de Eiffeltoren is. Het zorgde iig wel voor hilarische taferelen. 

Dinsdag 4 februari

Ons laatste nachtje in Jeffreys Bay zat erop. We zijn gaan hiken in Tsitsikamma NP bij de Stormsriver mouth. Eerst een korte en simpele hike naar een hangbrug over de riviermonding. Vervolgens de2,5 uur durende Waterfall hike. 3,2 kilomter heen en via hetzelfde pad weer terug. Het eerste deel van de hike was heel goed te doen, maar verderop werd het wat intensiever en ging de route over rotsen en stenen en langs een grot. Na ruim een uur bereikten we de waterval waar je ook kon zwemmen. De hele hikeroute was langs de kust dus we hadden een mooi uitzicht op de golven die stuksloegen op de rotsen. Water en eten waren we vergeten dus toen we na 2,5 uur terugkwamen bij de auto waren we aardig uitgeput en uitgedroogd. We zijn toen naar de Bloukransbrigde gereden daar is ’s werelds hoogste bungyjump vanaf een brug. Wij hebben vriendelijk bedankt voor een sprong, maar wel even gekeken op de videoschermen in het restaurant hoe de mensen naar beneden worden geduwd en werden voorzien van hun adrenaline shot. Einde van de middag kwamen we aan in Amakaya Backpackers middenin Plettenberg bay. Een plaats waar in de zomer heel veel Zuid-Afrikanen vakantie vieren. De Spar bleek al gesloten te zijn dus ‘moesten’ we weer uit eten. We hadden namelijk besloten dat we vanaf Port Elizabeth tot aan Kaapstad iedere keer zelf zouden koken maar dit was dus overmacht. We aten bij The Table aan de main road salade met blauwe kaas en vijgen en pompoen/pecannoten ravioli en uiteraard een fles wijn erbij. We hadden het slechter kunnen treffen. Het eten tot nu toe bevalt ons prima en ook voor vegetariers is het heel goed te doen.  We moesten in het donker teruglopen naar het hostel, dat was wel even spannend want we waren even de weg kwijt. In de rooftopbar van het hostel werd het nog aardig (te) laat met 3 Zuid-Afrikanen. Die taal blijft toch erg grappig klinken voor ons Nederlanders. Overigens is het Afrikaans voor ons beter te begrijpen dan het Nederlands voor hen.

 Woensdag 5 februari

Een dagje rustig aan bestaande uit lezen in de hangmat en liggen op het strand. Verder kwam er weinig van ons terecht. We hebben de komende dagen een beetje globaal proberen in te vullen, maar er is zoveel te zien en te doen dat we niet kunnen kiezen. In ieder geval blijven we hier nog een nachtje langer en waarschijnlijk wordt onze volgende stop Victoria Bay. Ook weer op aanraden van de mensen hier, die weten het toch nog het allerbeste. Vic Bay is een heel klein plaatsje en behoort tot de top 10 beste surfspots ter wereld. We hopen daar onze geleerde skills in de praktijk te kunnen brengen. Maar dan dit keer zonder leraar die je board vasthoudt en zegt wat je moet doen. Wordt vervolgd dus!